01/09/08 om 00:00 - Bijgewerkt op 31/08/08 om 23:59

Drukken en printen zijn verschillende disciplines

Wat Drupa duidelijk heeft gemaakt, is dat industriële drukproductie en digitaal printen niet in elkaars weg lopen.

Want hetgeen met het ene productieproces kan, kan niet met het andere. En wanneer in een industrieel grafisch productiebedrijf de wegen van beide methoden elkaar toch kruisen, dan bepalen de kostprijs van de productie en de urgentie van de levering van het order de keuze van de techniek. In deze gevallen heeft het conventionele drukbedrijf meestal zelf de digitale printtechniek in huis om zijn klanten een volledig aanbod van diensten te kunnen aanbieden. Een goed voorbeeld hiervan zijn de etikettendrukkerijen, die voor kleinere oplagen digitale printsystemen gebruiken en merkeigenaars de mogelijkheid van testruns voor het uitproberen van nieuwe etiketten kunnen verschaffen. Bedrijven die transactionele documenten produceren, zijn al vertrouwd met digitale printproductie in zwartwit en staan klaar om digitale systemen te kopen wanneer de mogelijkheid van vierkleuren transpromo-marketing eindelijk door financiële instellingen, nuts- en telecombedrijven zullen worden benut. Er zijn natuurlijk nog de kleinere, minder industriële digitale printbedrijven. Die weten al langer dat het beleg op de boterham moet worden verdiend met applicaties die uniek zijn voor digitale druktechnieken, eerder dan met het afsnoepen van offsetorders op basis van oplagegrootte. Zij moeten met andere woorden op zoek naar "value propositions" voor hun klanten, die zijn gebaseerd op een andere logica. Juist daarom zijn het industriële conventionele drukken en het digitaal printen twee verschillende disciplines.