Al snel na de geconstateerde legionella-uitbraak, begin mei, werden koeltorens door het Agentschap Zorg en Gezondheid als 'de hoofdverdachte' aangewezen: de bacterie kan goed gedijen in dergelijke omgevingsomstandigheden. Bij 17 bedrijven in de Gentse kanaalzone werden daarom stalen genomen. Eind mei werd duidelijk dat een genetische overeenkomst was gevonden tussen een zo'n staal en die van vijf patiënten: "Deze koeltoren is dan ook de meest waarschijnlijke besmettingsbron van de uitbraak." Vanwege het strafrechtelijk onderzoek werd de naam van het bedrijf toen niet genoemd. Chris de Hollander, directeur van de Stora Enso Langerbrugge, maakte daarop vorige week bekend dat zijn papierfabriek 'mogelijk' de bron is: "Het onderzoek loopt echter nog en we wachten op de resultaten daarvan." Hij sprak zijn medeleven uit met de slachtoffers en hun familie.

De besmette koeltoren is stilgelegd en wordt schoongemaakt en gedesinfecteerd. Pas na inspectie door experts van Zorg en Gezondheid zal de installatie weer worden opgestart. De koeltoren is er een van drie exemplaren (zie foto), die onderdeel zijn van de tweede eigen energiecentrale van Stora Enso Langerbrugge. Die centrale werd in 2010 in gebruik genomen en voorziet mede in de elektriciteits- en stoombehoefte van de papierfabriek. In de koeltorens wordt water verneveld als onderdeel van het systeem om warmte uit de installatie af te voeren.

De legionellabacterie, die longontsteking veroorzaakt, vermenigvuldigt zich volgens Zorg en Gezondheid vooral in stilstaand water met een temperatuur tussen 20 en 50 graden. Besmetting ontstaat alleen door inademing van zeer kleine, besmette druppeltjes in waternevel. Van het in de fabriek geproduceerde papier valt dus niets te vrezen, zoals sommigen zich in de media wel afvroegen.